بهار آمد ز شوق گل دلم در تن نمی گنجد

تنم در شور چون بلبل به پیراهن نمی گنجد

سحر بلبل به شاخ گل نشین ونغمه ها سرکش

که دیگر دشت این گلشن بجز سوسن نمی گنجد

نسیمی باد نوروزی به بوی آشتی بر خاست

دیگر بادی که رنج آرد در این گلشن نمی گنجد

شمال باد نوروزی چمن را شانه در سرزد

شکست ابری سیه از هم در این میهن نمی گنجد

مبارک بلبل حیران که دشت این چمن هرسال

هزاران گل به بار آرد که در دامن نمی گنجد

ز احمد گرسخن جویی خوشست تا ازوطن گویی

که این مجنون دل مارا بجز میهن نمی گنجد.

 

 

 

         مـن مـانـدم   وگـلوی پُـر ویک سـرا سـخـن        

امشب غزل به روی دلـم پا گـذاشـت رفـت

دست مرا بـه دسـت غمم واگـذاشـت رفــت

از گـریه های تـلخ مـن  انگار خـستـه شـد

بی تاب شـده به روی دلـم پا گـذاشت رفـت

با هـرچه حـرمتی که به من داشت، ناگهان

بـرخـامـه ام  نشان چلـیـپا گـذاشـت رفـــت

با آنکه غـم شـریک مـن ِ دلـشـکسـتـه بـود

غـمـنامه های تـلخ مـرا جاگـذاشـت رفــت

بـار ِ غـمی که روی دلــم بـود بـرنـداشـت

دل رابه چـنگ حادثـه تـنها گـذاشـت رفـت

مـن مانـدم وگلـوی پُـر ویک سـرا سـخــن

1. بی اعـتـنـا به حال مـن اما گـذاشـت رفــت

کاش می شد عشق را تفسير کرد                                         
                                              خواب چشمان تو را تعبير کرد    
کاش می شد همچو گلها ساده بود                                          
                                           سادگی را با تو عالم گير کرد  

کاش می شد در خراب آباد دل                                              
                                     خانه احساس را تعمير کرد
کاش می شد در حريم سينه ها                                               
عشق را با وسعتش تکثير کرد 

      

 

      

 

   عشق یعنی مستی و دیوانگی                                               

   عشق یعنی با جهان بیگانگی

    عشق یعنی شب نخفتن تا سحر                                                  

    عشق یعنی سجده ها با چشم تر

     عشق یعنی سر به دار آویختن                                                     

    عشق یعنی اشک حسرت ریختن

      عشق یعنی در جهان رسوا شدن                                                 

       عشق یعنی مست و بی پروا شدن

    عشق یعنی سوختن یا ساختن                                                      

عشق یعنی زندگی را باختن

*************************

      عشق یعنی انتظار و انتظار                                                                  

    عشق یعنی هر چه بینی عکس یار

           عشق یعنی دیده بر خرمن زدن                                                               

   عشق یعنی رسم دل بر هم زدن

               عشق یعنی لحظه های التهاب                                                                   

  عشق یعنی لحظه های ناب ناب

              عشق یعنی با پرستو پر زد                                                                         

   عشق یعنی آب بر آذر زدن

*************************

               عشق یعنی چون محمد پا به راه                                                                    

        عشق یعنی همچو یوسف قعر چاه       

                عشق یعنی بیستون کندن به دست                                                                 

 عشق یعنی زاهد اما بت پرست     

               عشق یعنی همچو من شیدا شدن                                                                   

عشق یعنی قطره و دریا شدن      

                عشق یعنی یک شقایق غرق خون                                                                     

   عشق یعنی درد و محنت در درون      

                 عشق یعنی یک تبلور یک سرود                                                                           

   عشق یعنی یک سلام و یک درود          

عشق

آمدنی بود نه آموختنی

 

از دریا پرسیدند: عشق چیست؟ گفت : خشکیدن!

از گل پرسیدند: عشق چیست؟ گفت : پرپر شدن!

از زمین پرسیدند: عشق چیست؟ گفت : لرزیدن!

از آسمان پرسیدند: عشق چیست؟ گفت : باریدن!

از کوه پرسیدند: عشق چیست؟ گفت : آتشفشان!

از انسان پرسیدند: عشق چیست؟ ...

ناگهان ندائی از درونش گفت : ((جدائی...))!!!

به گل گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من خوشگل تر است..."

به پروانه گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من زيبا تر است..."

به شمع گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من سوزان تر است..."

به عشق گفتم: "آخر تو چيستی؟" گفت: "نگاهی بيش نيستم

                       به حُکم چشمهایت می نویسم نامه ای دیگر

                       دلم را درمیان نامه می پیچم پریشان تر

                       پس ازنام قشنگت، می نویسم سطر اول را   

                       قفس، آتش، پرنده، یک گلو آوازو خاکستر

                      میان برگ ماه، درانتهای نامه می پیچم 

                     برای دستهایت چوری و یک حلقه انگشتر

                     دلم را درمیان نامه ام  پچیده می یابی  

                     کنار نامه های دیگرت ، هرروز پشت در

                     درآن خلوت که از ابرخیالت ماه می تابد

                     تورا با سطرسطر نامه هایم میکشم دربر

                    میان برگ ماه پیچیده  تقدیم تو میدارم 

                    دوگلدان،شمعدانی، قالی و یک دسته نیلوفر

.....................................................

                   ولی حس می کنم یک روز درغُربت دل عاشق  

                   دورازچشم تو می میرد کنار نامه ای  آخر.

I didn't say, Don't do it, babe

When she packed up to go

I didn't say, Comeback here, honey

And try whit me once more

And when she asked me if I love her

I just turned away

She's gone, and now I'm hearing

All the things I didn't say

 

I didn't say, I'm soory, babe
'

Cause half the fault was mine

I didn't say We'll work it out

'Cause all we need is love and faith and time

I said, If that's the way you want it

I won't stand in your way

She's gone, and now I'm hearing

All the things I didn't say

 

I didn't take her in my arms and kiss away her tears

I didn't say My life don't mean

A thing if you ain't here

I thought of all the many games I'd be free to play

But all I do is listen to

The things I didn't say

I didn't say, Take off your coat

I'll make some coffee, and we'll talk

I didn't say, The road away is such

A long and lonely walk

I said, "Good-bye, good luck

God bless you" and she slipped away

And left me here to live with all

The things I didn't say